Społeczny Instytut Wydawniczy Znak
Tytuł
All you need is love : sceny z życia kontrkultury
ISBN
978-83-240-4313-2 : zł 39,90
Wydawnictwo
Społeczny Instytut Wydawniczy Znak,
Hasła przedmiotowe
Kontrkultura
Informacje dodatkowe
Bibliografia na stronach 313-319. Indeks. Bibliografia na stronach 313-319. Indeks.
Dostępne także jako e-book.
Streszczenie
„Przypomina skrzyżowanie chłopca z chóru dziecięcego i beatnika. Pan Dylan ma twarz cherubinka i czuprynę potarganych włosów, które częściowo zasłania czarna sztruksowa czapka”. Tak opisuje Boba Dylana recenzent The New York Times, uczestniczący w jego koncercie w małym nowojorskim klubie folkowym. Jest rok 1961 i ani dziennikarz, ani prawdopodobnie nikt inny na widowni nie przypuszcza, że ma przed sobą przyszłego laureata najważniejszych nagród świata kultury: Oscara, Pulitzera, Grammy i literackiego Nobla. Ale to tam, w dość obskurnych kawiarniach Greenwich Village, artystycznej dzielnicy Nowego Jorku, Dylan śpiewa swoje pierwsze, odważne protest songi. Dwa lata później usłyszy je niemal trzystutysięczny tłum uczestników „Marszu na Waszyngton”, podczas którego Martin Luther King wygłosi swoje słynne przemówienie, zaczynające się od słów „Mam marzenie…”. Bob Dylan to więcej niż pieśniarz., to żywa manifestacja kontrkultury i ducha rebelii.
Zaczęło się w San Francisco w czasie „lata miłości”, kiedy to beatnicy przekazali pochodnię wolności hippisom. Czy też może w Londynie, kiedy Beatlesi zainspirowani działaniem pewnej substancji psychoaktywnej nagrali Orkiestrę Klubu Samotnych Serc Sierżanta Pieprza – płytę, która zmieniła historię muzyki. A może w ogarniętym anarchistyczną rewoltą Paryżu albo podczas koncertu w Newport, kiedy Bob Dylan z folkowego śpiewaka stał się głosem pokolenia rocka? Lata 60. to czas obyczajowej rewolucji, politycznego, społecznego i artystycznego wrzenia, które ogarnęło powojenną generację po obu stronach Atlantyku.
245
%a All you need is love :
%b sceny z życia kontrkultury /
260
%a Kraków :
%b Społeczny Instytut Wydawniczy Znak,
%c 2016.
300
%a 335 stron :
%b fotografie ;%b fotografie ;
%c 21 cm.
504
%a Bibliografia na stronach 313-319. Indeks.%a Bibliografia na stronach 313-319. Indeks.
520
%a „Przypomina skrzyżowanie chłopca z chóru dziecięcego i beatnika. Pan Dylan ma twarz cherubinka i czuprynę potarganych włosów, które częściowo zasłania czarna sztruksowa czapka”. Tak opisuje Boba Dylana recenzent The New York Times, uczestniczący w jego koncercie w małym nowojorskim klubie folkowym. Jest rok 1961 i ani dziennikarz, ani prawdopodobnie nikt inny na widowni nie przypuszcza, że ma przed sobą przyszłego laureata najważniejszych nagród świata kultury: Oscara, Pulitzera, Grammy i literackiego Nobla. Ale to tam, w dość obskurnych kawiarniach Greenwich Village, artystycznej dzielnicy Nowego Jorku, Dylan śpiewa swoje pierwsze, odważne protest songi. Dwa lata później usłyszy je niemal trzystutysięczny tłum uczestników „Marszu na Waszyngton”, podczas którego Martin Luther King wygłosi swoje słynne przemówienie, zaczynające się od słów „Mam marzenie…”. Bob Dylan to więcej niż pieśniarz., to żywa manifestacja kontrkultury i ducha rebelii.
Zaczęło się w San Francisco w czasie „lata miłości”, kiedy to beatnicy przekazali pochodnię wolności hippisom. Czy też może w Londynie, kiedy Beatlesi zainspirowani działaniem pewnej substancji psychoaktywnej nagrali Orkiestrę Klubu Samotnych Serc Sierżanta Pieprza – płytę, która zmieniła historię muzyki. A może w ogarniętym anarchistyczną rewoltą Paryżu albo podczas koncertu w Newport, kiedy Bob Dylan z folkowego śpiewaka stał się głosem pokolenia rocka? Lata 60. to czas obyczajowej rewolucji, politycznego, społecznego i artystycznego wrzenia, które ogarnęło powojenną generację po obu stronach Atlantyku.
530
%a Dostępne także jako e-book.
710
%a Społeczny Instytut Wydawniczy Znak
920
%a 978-83-240-4313-2 : zł 39,90