Autor
Komosa-Styczeń, Agata
Tytuł
Wyspa niechcianych kobiet
ISBN
978-83-8396-146-0 (oprawa twarda)
Miejsce wydania
Wolowiec :
Wydawnictwo
Wydawnictwo Czarne,
Objętość
214, [2] strony :
Seria
Reportaż - Wydawnictwo Czarne
Informacje dodatkowe
Bibliografia, netografia na stronach 201-[212].
Hasła przedmiotowe
Kobieta
Ośrodki przystosowania społecznego
Streszczenie
W połowie XIX wieku Dania rozpoczęła realizację ogromnego projektu: budowy państwa dobrobytu, velfaerdsstaten. Ubogim zagwarantowano wsparcie, jednak każdy, kto korzystał z państwowej pomocy, był tymczasowo pozbawiony praw wyborczych – bo jeśli ktoś nie jest zdolny się utrzymać, nie powinien decydować o wspólnych sprawach. Aby system działał, większość obywateli musiała pracować. Osobom słabym – fizycznie, intelektualnie lub „moralnie” – trzeba było pomóc stać się produktywnymi członkami społeczeństwa. A jeżeli było to niemożliwe, należało je odizolować, by nie wywierały zgubnego wpływu na resztę. W 1923 roku na wyspie Sprogø powstał ośrodek, w którym przez czterdzieści lat umieszczano „kłopotliwe” dla państwa kobiety: uznane za rozwiązłe czy opóźnione w rozwoju. Mogły tu żyć i pracować. Miały zapewnioną opiekę lekarską, dostęp do radia i projektora filmowego, wolno im było wybierać własne kosmetyki. Jeśli tak zadecydowała dyrekcja, były sterylizowane. Większości z nich nigdy nie udało się wrócić do normalnego życia. [nota wydawcy]
100
%a Komosa-Styczeń, Agata
245
%a Wyspa niechcianych kobiet /
260
%a Wolowiec :
%b Wydawnictwo Czarne,
%c 2025.
300
%a 214, [2] strony :
%b fotografie, portrety ;
%c 23 cm
490
%a Reportaż - Wydawnictwo Czarne
490
%a Reportaż%a Reportaż
504
%a Bibliografia, netografia na stronach 201-[212].
520
%a W połowie XIX wieku Dania rozpoczęła realizację ogromnego projektu: budowy państwa dobrobytu, velfaerdsstaten. Ubogim zagwarantowano wsparcie, jednak każdy, kto korzystał z państwowej pomocy, był tymczasowo pozbawiony praw wyborczych – bo jeśli ktoś nie jest zdolny się utrzymać, nie powinien decydować o wspólnych sprawach. Aby system działał, większość obywateli musiała pracować. Osobom słabym – fizycznie, intelektualnie lub „moralnie” – trzeba było pomóc stać się produktywnymi członkami społeczeństwa. A jeżeli było to niemożliwe, należało je odizolować, by nie wywierały zgubnego wpływu na resztę. W 1923 roku na wyspie Sprogø powstał ośrodek, w którym przez czterdzieści lat umieszczano „kłopotliwe” dla państwa kobiety: uznane za rozwiązłe czy opóźnione w rozwoju. Mogły tu żyć i pracować. Miały zapewnioną opiekę lekarską, dostęp do radia i projektora filmowego, wolno im było wybierać własne kosmetyki. Jeśli tak zadecydowała dyrekcja, były sterylizowane. Większości z nich nigdy nie udało się wrócić do normalnego życia. [nota wydawcy]
650
%a Ośrodki przystosowania społecznego
650
%a Wykluczenie społeczne
651
%a Sprogø (Dania ; wyspa)
710
%a Wydawnictwo Czarne
920
%a 978-83-8396-146-0 (oprawa twarda)