Tytuł
Wiejskie dzieci : kiedy nasi przodkowie byli mali
ISBN
978-83-289-2040-8 (oprawa twarda) : zł 67
Miejsce wydania
Gliwice :
Rok wydania
copyright 2026.
Objętość
486, [2] strony :
Hasła przedmiotowe
Dzieci
Informacje dodatkowe
Bibliografia, netografia na stronach 482-[487].
Streszczenie
Polska wieś przełomu XIX i XX wieku to miejsce, w którym dzieciństwo – rozumiane jako szczególny, chroniony okres życia przeznaczony na naukę i zabawę – w zasadzie nie istniało. Małe dzieci w chłopskich rodzinach żyły tymi samymi sprawami co dorośli: pracą, obowiązkami oraz lękiem przed głodem i śmiertelnymi chorobami. Brzmi to przygnębiająco – i słusznie, zwłaszcza gdy uświadomimy sobie, że te niedożywione, przemęczone, pozbawione beztroski maluchy były naszymi prababkami i pradziadkami.
W swojej książce Aneta Godynia przygląda się końcowi XIX wieku, początkowi XX stulecia oraz okresowi II Rzeczypospolitej oczami wiejskich dzieci. Ukazuje codzienny znój, który wypełniał ich życie, ale pisze także o zabawach, edukacji, karach, ówczesnym podejściu do wychowania oraz relacjach dzieci z dorosłymi. Opowiada o emocjach, marzeniach i tęsknotach, przywracając głos najmłodszym sprzed ponad stu lat – tym, z których doświadczeń wyrastają nasze korzenie.
Dla czytelników pragnących lepiej zrozumieć losy swoich przodków i przyjrzeć się realiom, w jakich dorastały wcześniejsze pokolenia Polaków, książka ta stanowi cenne źródło wiedzy o dzieciństwie w XIX-wiecznych rodzinach chłopskich.
245
%a Wiejskie dzieci :
%b kiedy nasi przodkowie byli mali /
260
%a Gliwice :
%b Sploty,
%c copyright 2026.
300
%a 486, [2] strony :
%b faksymilia, fotografie, portrety ;
%c 23 cm.
504
%a Bibliografia, netografia na stronach 482-[487].
520
%a Polska wieś przełomu XIX i XX wieku to miejsce, w którym dzieciństwo – rozumiane jako szczególny, chroniony okres życia przeznaczony na naukę i zabawę – w zasadzie nie istniało. Małe dzieci w chłopskich rodzinach żyły tymi samymi sprawami co dorośli: pracą, obowiązkami oraz lękiem przed głodem i śmiertelnymi chorobami. Brzmi to przygnębiająco – i słusznie, zwłaszcza gdy uświadomimy sobie, że te niedożywione, przemęczone, pozbawione beztroski maluchy były naszymi prababkami i pradziadkami.
W swojej książce Aneta Godynia przygląda się końcowi XIX wieku, początkowi XX stulecia oraz okresowi II Rzeczypospolitej oczami wiejskich dzieci. Ukazuje codzienny znój, który wypełniał ich życie, ale pisze także o zabawach, edukacji, karach, ówczesnym podejściu do wychowania oraz relacjach dzieci z dorosłymi. Opowiada o emocjach, marzeniach i tęsknotach, przywracając głos najmłodszym sprzed ponad stu lat – tym, z których doświadczeń wyrastają nasze korzenie.
Dla czytelników pragnących lepiej zrozumieć losy swoich przodków i przyjrzeć się realiom, w jakich dorastały wcześniejsze pokolenia Polaków, książka ta stanowi cenne źródło wiedzy o dzieciństwie w XIX-wiecznych rodzinach chłopskich.
920
%a 978-83-289-2040-8 (oprawa twarda) : zł 67